TEST STRESS; Zwanger worden na een miskraam

TEST STRESS; Zwanger worden na een miskraam

Pijnlijke borsten. Moe. Gekke dingen ruiken. Zenuwen en dan.. twee streepjes op de test. Yes positief! Een glimlach vult mijn gezicht van oor tot oor, en dan toch gaat het mis..test stress; zwanger worden na een miskraam.

Hoe het begon

Een droom die uit elkaar klapt, het geen waar je het meest voor vreest is werkelijkheid geworden. Bij mij ging het wellicht een beetje anders dan anders. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen lijdt ik aan het PCOS syndroom en liep ik de deur plat op de fertiliteitsafdeling van het ziekenhuis. Ik wist dus precies wanneer mijn twee lange wachtweken in gingen en wanneer ik kon testen. Toen ik een licht tuurstreepje op de test kon ontdekken wist ik niet wat mij overkwam, door het dolle heen was ik. Het was nog maar de vraag hoe en via welk traject ik eindelijk zwanger zou worden, als het ons dan al gegund zou zijn, dus dit was een mega cadeautje!

Vol zelfvertrouwen en moed deed ik een paar dagen later weer een test en de streep werd donkerder, en twee dagen later weer donkerder. Oké tijd voor een clearblue met wekenindicator; 1-2 weken gaf hij aan.” Oké oké, laten we over een week nog eens kijken wat de wekenindicator aangeeft.

De test loopt niet op en nu?

een week later gaf de clearblue nog steeds 1-2 weken aan. Moest dit nu niet al inmiddels 2-3 weken zijn. Ik appte mijn vriendin en vroeg wat dit betekende. Zij verzekerde mij dat het niets hoeft te betekenen en dat ik het testen moet laten rusten, pas op voor de test stress werd mij nog verteld. Immers maken sommige vrouwen wat minder snel HCG aan. Google bevestigde haar verhaal en ik besloot het te laten rusten. Een paar dagen later verdwenen mijn syptomen. He de pijnlijke borsten zijn weg en ik ben niet meer misselijk hoort dit wel? ik besloot weer te testen en tot mijn grote schrik liepen de testen nu af. De strepen werden een stuk lichter tot ze zelfs 2 dagen voor kerst bijna verdwenen. Ik voelde de bui al hangen.

de miskraam

Ik belde het ziekenhuis en liet mij vertellen dat zij helaas niets voor mij konden doen en ik maar moest afwachten. Die nacht werd ik wakker met buikkrampen, ik ging met lood in mijn schoenen naar het toilet. Mijn ergste nachtmerrie werd werkelijkheid, nog nooit had ik zo een hoeveelheid bloed gezien. Daar zat ik dan, het enige wat ik kon doen was huilen. Die ochtend meteen naar het ziekenhuis gereden en daar werd het bevestigd; “mevrouw uw baarmoeder is leeg”. Ookal was het nog pril (7 weken), mijn wereld stortte in.

Hup het traject weer in

Ik ben altijd al iemand geweest met de mentaliteit van schouders eronder en gaan met die banaan. Dit deden we dus ook en vol goede moed gingen we begin januari het traject weer in. Dit keer met een verhoogde dosis hormonen (woehoe want ik ga daar zo ontzettend goed op maar niet heus!). Wonder boven wonder had ik meteen weer een eisprong en de twee lange wachtweken gingen weer in. Helaas was ik al het vertrouwen in mijn lichaam al verloren en zag ik mezelf niet snel terug zwanger worden. Tegelijkertijd had ik ook de tijd nog niet genomen om de miskraam te verwerken.

Twee strepen dit kan niet waar zijn?!

Wat voelde ik mij gek, ik rook overal brand, viel bijna flauw op werk en sliep weer slecht. Zou het dan? op dag 10 na mijn eisprong besloot ik al te testen. Veel te vroeg natuurlijk het kan nu nooit al iets zijn. En ja hoor 2 strepen zichtbaar op de test. Maar waarom voelde ik geen vreugde? Het tweede streepje duwde me meteen weer terug de realiteit in. Niet hechten! Niet blij zijn! Je kunt alles zo weer verliezen! Ik besloot nog niet meteen te melden aan het traject dat ik zwanger was maar liet een week voorbij gaan. Een week van met geknepen billen naar de WC gaan, bang om bloed te zien. Dag na dag werd er een test aangebroken om te zien of het resultaat wel opliep en of ik überhaupt nog wel zwanger was.

Test stress een nieuw begrip in mijn leven

Je leest het vaak online; “Een streep is een streep, dan ben je gewoon zwanger, laat de testen nu liggen” maar mijn werkelijkheid was veranderd, de test mocht en zou niet aflopen! Het werd tijd voor de weken indicator; “yes 2-3 weken!”. Dit was al meer dan ik gehoopt had maar ik zou niet rusten tot ik die 3+ op de test zou zien. Een dikke week later testte ik nog eens met een mooie 3+ als eind resultaat. Ik dacht dat ik het wel kon laten rusten nu, maar het tegendeel was waar. Meneer Angst kwam elke dag om de hoek kijken en geregeld zat ik in het ziekenhuis voor een inwendige echo, dit al bij 5,5 week en daarna nog eens bij 6 weken en 2 dagen en bij 6 weken en 5 dagen. Een kloppend hartje was een feit maar de test stress liet mij niet met rust. Tot 8 weken heb ik door getest, tot mijn HCG zo hoog werd dat de testen het niveau van het hormoon niet meer konden meten.

a test a day keeps the stress away?

Kan ik het nu loslaten en genieten?

Inmiddels ben ik 14 weken en 3 dagen zwanger. Ik dacht alleen maar aan de magische grens van 12 weken bereiken, dan kan ik het vast loslaten. Eenmaal daar aangekomen kwamen er weer andere spannende dingen zoals de NIPT test. Ik ben bang dat het zorgeloos zwanger zijn bij mij helaas is verdwenen na mijn miskraam. Ik besef me nu dat er altijd wel iets zal zijn waarover ik mij zorgen zal gaan maken. De 20 weken echo, vroeggeboorte, de bevalling, het eerste autoritje met de baby en noem maar op! Ik denk dat dit het begin is van moederschap, welkom bij de rest van je leven, zoals mijn vriendinnen wel eens zeggen.

Nu besef ik mij hoe erg ik bof met dit grote geluk en dat ik elke dag moet genieten van dit wonder. Het is immers niet iedereen gegund en ik weet dat als geen ander. Iedereen verwerkt een heftige periode in zijn leven op zijn eigen manier en eerlijk gezegd begin ik mijn miskraam nu pas een plekje te geven. Nu heeft mijn lichaam weer ruimte om te genieten van dit kleine wonder en kunnen wij niet wachten om hem in onze armen te sluiten. (een kleine primeur het is een jongetje! )

15% van de vrouwen krijgen in hun eerste zwangerschap te maken met een miskraam. Zelf denk ik dat dit percentage veel hoger ligt maar er wordt weinig over gesproken. Ik hoop dit taboe te kunnen doorbreken en wil dit soort onderwerpen graag bespreekbaar maken, je bent immers niet alleen. Heb jij ook ervaring met een miskraam en wil je hier graag over praten? stuur mij dan een bericht! Ook ben ik benieuwd of andere vrouwen ook ervaring hebben met zwanger zijn na een miskraam en hoe jullie deze rollercoaster ervaren.

struggle jij met je miskraam dan heb ik–> hier<— nog een goede site voor je 🙂

met veel liefs,

Leave a Comment

Survival Guide To Adulthood maakt gebruik van cookies. Heb je hier geen bezwaar tegen? Klik dan op 'Accepteer' Dankjewel! Accepteer Lees meer

Privacybeleid & Gebruiksvoorwaarden