MOET JIJ NIET EENS AAN KINDEREN BEGINNEN?

by Survival Guide To Adulthood
MOET JIJ NIET EENS AAN KINDEREN BEGINNEN

Ja mensen de Pleuris is uitgebroken. Dan doel ik niet op het Corona Virus, maar op het HELP IEDEREEN KRIJGT EEN BABY VIRUS! Is het besmettelijk? Ben ik de enige die nog niet besmet is met dit virus? En voor je het weet moet je jezelf in elk gesprek dat je voert, verweren tegen die verschrikkelijk vraag: “Zeg moet jij niet eens aan kinderen beginnen?”.

Ik ben bijna aangekomen op de noemenswaardige leeftijd waarbij ik 29 kaarsjes mag gaan uitblazen. Een leeftijd waarop je een aantal generaties geleden al tegen je zilveren huwelijk en derde kind aanzat. Ik heb de scheet die volwassenheid in mijn gezicht heeft gelaten nog maar net geaccepteerd, en ik word al weer bestookt met de vraag: “Moet jij niet eens aan kinderen beginnen?” Iets waar ik een jaar geleden nog niet over nadacht is nu continue in the back of my mind. “Het kind” was ooit voor mij zoals de hond van Satan, ver aan de horizon, die ooit in de nabije toekomst mijn party leven zou komen verpesten met zijn gejank en gekak in zijn broek.

Pas op mensen, het virus verspreidt zich razend snel!

De één na de andere vriendin doet de mededeling zwanger te zijn geworden. En dan nog niet te spreken over alle oud bekende waarmee je vroeger op school nog heel volwassen stiekem aan de krijtjes likte en ze weer terug legde op de meester zijn bureau. Het lijkt wel alsof de zwangerschappen uitgedeeld worden bij de Etos, met zo een 1+1=gratis actie weet je wel. Eerlijk gezegd weet ik niet meer hoe ik moet reageren als weer een bekende de aankondiging doet zwanger te zijn. Tuurlijk ik ben hartstikke blij voor ze! Maar het doet mij wel beseffen dat ik het (nog) niet ben.

Ik word behoorlijk zenuwachtig van al die dikke buiken om mij heen, en niets anders meer horen dan gespreksonderwerpen over thuis, of in het ziekenhuis bevallen, Olvarit potjes of toch vast voedsel en duurzaamheid in luiers! Is het raar om soms gewoon nog even te moeten lachen om het scheet geluid wat de ketchup fles maakt als je erin knijpt? Of is dit hoe het volwassen leven er voortaan uit gaat zien, gesprekken over kwijl, en de drapperige substantie die in de luier te vinden is? En blijft de vraag “moet jij niet eens aan kinderen beginnen?” zichzelf vanaf nu voortdurend voordoen tot het moment daar eindelijk is en je kunt zeggen: “Hoera ik ben ook zwanger?”

Waar wacht je nog op?

Waar wacht je nog op, zou je zeggen. Als je het zo graag wilt than go for it! Ik heb niet veel opgestoken op school, maar één ding is tijdens de bio-les wel blijven hangen. It takes two to Tango! Daarnaast heb ik mezelf altijd voorgenomen dat ik pas kinderen wil als alles in mijn leven op orde is. Zoals eerst een huis kopen bijvoorbeeld (mijn artikel over de huizenmarkt lees je hier, dan weet je ook meteen hoe mijn situatie ervoor staat haha). Maar wanneer is de timing nou eigenlijk right? Is de timing ooit wel right? En wat als je partner nog niet toe is aan die volgende stap? Is dit waar veel relaties door sneuvelen? Wil ik eigenlijk wel moeder worden, en komen we dan nog wel rond?

Wie zal het zeggen, de tijd zal het leren. Ik denk dat zwangerschap iets moet zijn waar je samen klaar voor bent, en tot die tijd schenk ik mijn glas nog even flink vol en geniet ik nog even van het rustige leventje 🙂 en mocht je mij heel hard zien wegrennen, dan komt het omdat iemand de vraag “moet jij niet eens aan kinderen beginnen” weer heeft laten vallen haha.

disclaimer: voor iedereen die zwanger is, van harte gefeliciteerd natuurlijk, en ik ben mega blij voor jullie! Dit is niet een artikel om jullie af te zeiken, maar puur een sarcastische manier van schrijven die bij mij past en waarbij mijn emoties het best tot zijn recht komen.


You may also like

2 comments

Jilly 8 februari 2020 - 17:35

Hahahaha. Ik heb enorm moeten lachen! En nee, er is altijd wel iets waardoor het “eigenlijk nu niet uitkomt” en je dus beter nog even kunt wachten. Qua woonruimte betreft even een kijkje bij ons achter de schermen: Meneer heeft een eigen kamer, maar slaapt daar sinds een aantal nachten pas de hele nacht. Daarvoor dus in bed. Bij ons. Niet vanwege de gezelligheid, want slapen als een garnaal onderaan het bed is geen pretje, maar omdat hij anders niet sliep. Dus die extra slaapkamer heb je dan ook helemaal niet nodig! 😜

Reply
cher 5 maart 2020 - 00:14

Wat ben je een mooi mens steph en wat omschrijf je je gevoel mooi! wees trots op jezelf ik lees graag je artikels 😍🥰

Reply

Leave a Comment

Survival Guide To Adulthood maakt gebruik van cookies. Heb je hier geen bezwaar tegen? Klik dan op 'Accepteer' Dankjewel! Accepteer Lees meer

Privacybeleid & Gebruiksvoorwaarden